Monday, September 18, 2006

I keep somthing comeback

'+\*/+' วันแรกของการเดินทาง '+\*/+'

เดินทางไปรวมตัวกันที่ขอนแก่นวันที่ 14 ก.ย. แล้วพวกเราก็ซื้อของฝาก อุปกรณ์ต่างๆในการตาม คืนนั้นพวกเราแทบจะไม่ได้นอนกันเลย เพราะว่า เจ๊เซียเล่าเรื่องต่างๆที่เคยไปตามเอสเจในคราวก่อนๆให้ฟัง พวกเราต่างก็ตั้งใจฟังเลยลุ้นกันมากมายว่าคราวนี้เมื่อพวกเราตามบ้างจะเป็นยังไง


'+\*/+' วันที่พวกเราร้องไห้กัน '+\*/+'

วันนี้เชื่อเลยว่าทุกๆคนต้องร้องไห้กัน ไม่ว่าจะเป็นเด็กทงบังรึว่าเอสเจ ช่วงเช้าของวันที่ 15 พวกเราเดินทางมาถึงเเละเช็คอินเข้าโรงแรมแถวๆสีลม จากนั้นก็ไปรอเอสเจที่สนามบิน รอ...จนเอสเจไปและพวกเราก็ไม่ได้เจอ เพราะพวกเขาออกทางพิเศษ ใช่ ใช่แล้ว คราวนี้เอสเจมาแบบเทพ เหมือนกะทงบังไม่มีผิด รู้เลยว่าคราวนี้ตามยากแน่ๆ คิดแล้วก็ท้อเลย ในใจจริงๆเเล้วยังแอบหวังลึกๆว่าฮีชอลอาจจะมา แต่แล้วก็ไม่ได้เจอ น้ำตาก็เลยคลอ หน่อยๆตอนที่เดินออกมาจากดอนเมือง

พอรู้กันแล้วว่าเอสเจไปที่อิมแพคแล้ว ก็เลยไปกางป้ายรอแล้วก็ถ่ายรุปกัน พวกเราก็ทำป้ายใหญ่พอสมควร ประมาน 7 คูณ 2 เมตรได้มั้ง แล้วก็เจอ เพื่อนๆแฟนคลับเอสเจเยอะแยะเลย ได้เพื่อนใหม่ๆด้วย อื้มๆๆ ใช่ เจอพี่ริวอีกตะหาก พอถึงเวลาจะเข้าก็เเอบเอาไฟเย็นใส่รองเท้าเข้าไป กะจะทำเซอร์ไพรซ์ เอสเจซะหน่อย แต่ตอนเอสเจออกมากลับเต้นมันส์จนลืมไปเลย

จากที่นั่งของพวกเรา Ka 1,500 ตอนที่ทงบังร้องเพลงมีแค่กลุ่มเรากลุ่มเดียวที่ จุดไฟเย็น แล้วสต้าฟก็มาด่าว่า อย่าจุด เลยเลิกจุด แล้วซักพักก็เอาออกมาจุดอีกท่าทางพี่เค้าจะไม่เห็นแล้ว ก่อนหน้านี้ตอนที่ทุกคนกรี๊ดๆกันก่อนที่ทงบังจะออกมาก็เอามืออุดหูหน่อยๆ เพราะเสียงกรี๊ดดังมาก แต่ก็สนุกสนานดีแฟนคลับทงบังร้อนแรงน่าดู หุๆ

พอทงบังออกมาเพลงขึ้นแค่นั้นแหละ น้ำตาไหลเลยแต่สาเหตุที่ร้องก็คงไม่เหมือน กับคนอื่นๆหรอก หลายๆคนอาจร้องเพราะดีใจแต่เราร้องเพราะเสียใจ ก็ตอนที่ทงบังออกมาเรามองแต่หน้ามิคกี้แค่นั้นเอง แล้วพอจ้องหน้ามิคกี้เห็นมิคร้องเพลงเเล้วมัน เชื่อมไปถึงฮีชอลได้ยังไงไม่รู้ ร้องไห้เลย..คิดถึงฮีชอล

ไม่ใช่ว่าอะไรหรอกนะคือพอมองเห็นมิคแบบว่าแม้เค้าจะอยู้ในที่ๆต่ำกว่าพวกเราที่นั่ง อยู่ชั้น Ka แล้วแต่ว่าความเป็นจริงคือพวกเค้าอยู่สูงมากต่างหาก อยู่สูงมากจนพวกเรา เอื้อมไม่ถึงเลยต้องลดตัวลงมาอยู่บนเวทีที่ต่ำ เราจะได้มีโอกาสมองเห็นเค้า พอคิดอย่าง นี้ก็พาลคิดถึงฮีชอลว่า ถ้าวันหนึ่ง ฮีชอลดังขนาดนี้หรือดังกว่านี้ ฮีชอลก็ยิ่งจะไกลกว่านี้ จนเอื้อมไม่ถึงและคงจะอยู่ไกลกว่าดวงดาวที่พวกเรามองเห็นตอนนี้เเหละที่น้ำตามันไหลออกมา ร้องไห้ไปจนเพลงที่3-4ได้มั้ง ก็เลิกร้องแล้วโทรหาเพื่อนให้ฟังเพลงด้วยกันเป็นเด็กทงบังที่ชอบแจมากๆแต่ไม่ได้มาด้วย เปิดโทรศัพท์ให้มันฟังเพลงจนตังหมดเลย

พอเอสเจออกมาทุกคนลุกหมดเลย ไม่ว่าจะเป็นเด็กเอสเจทงบัง มันส์สุด เด็กทงบังที่นั่ง ฟังเพลงทงบังแต่ไม่เต้นก็ลุกมาเต้นกันตอนที่เอสเจออกมานี่ล่ะ ฮามากๆเลย มีแบบว่าหลุดอ่ะ วิ่งจากที่นั่งออกมาเต้นข้างนอกจนสต๊าฟมาเรียกกลับที่นั่งเลยอ่ะ ฮามากๆ ตอนนี้ล่ะที่ ซองมินเรียกเสียงกรี๊ดได้ดังสุดๆไปเลย ตอนไหน? เหอๆ ตอนเด้งไง

พอจบของเอสเจ ทงบังก็ขึ้นมาต่ออีกรอบแต่ที่ประทำใจสุดๆเลยคือตอนเปิด timeless สงสารป๋ามากเลยอ่ะเอ็มวีเพลงนี้ตอน 2 นี่บาดใจมากเลย เพื่อนๆที่มาด้วยกัน[เด็กเอสเจ] มันพากันร้องไห้กันระงมเลยอ่ะ แต่เราก้คงร้องไมออกเพราะร้องไปแล้ว อืม...ตอนเอสเจ ขึ้นมาแอบมีความหวังนะ กำลังจะมองหาฮีชอล แต่พอร้องขึ้นเป็นเสียงซองมินก็รู้เลย
ฮีชอล ไม่มาเเล้ว.. เลยอยู่ทั้งยังงั้นเเหละ อยู่แบบที่ไม่มีฮีชอล

หลังคอนจบขอบอกว่ามันส์หยดอีกรอบ ขับรถตู้ไล่กวดรถบัสเอสเจกันเป็นแถบอ่ะ อย่างมันส์ เลยจนถึงโรงแรมการ์ดของแชลแนลวีนี่กันอย่างเหนียวแน่นเลย แต่ว่าบอกตามตรงว่าทุกคนวิ่งเร็วกันมากๆแทบมองไม่ทันกระพิบตาแว๊บเดียวอีทึกไปตอนไหนก้ไม่รู้เลย แต่ดีที่ถ่ายวีดีโอ ไว้เลยรีกลับมาดูทีหลังได้ จากนั้นพวกเราก็ซวย เอสเจพามาแต่ไม่พากลับ จำทางไม่ได้คับทีนี้ หลงทางสิคับ.. แล้วรถก็เจือกน้ำมันหมดอีกซะนี่ เลยต้องโบกแท็คซี่กลับ แล้วก็ไปนอนกัน

'+\*/+' วันที่เอสเจสครีมพวกเราอย่างแรง '+\*/+'

ตอนเช้าพวกเรา ออกจากโรงแรมประมาณ 2โมงแล้วก้ไปนั่งรอเอสเจในรถที่peninตอนนี้แหละที่แจ๊คพ๊อตสุดๆไม่ใช่ว่าเจอเอสเจหรอกนะ แต่ว่ามันแจ็คพ๊อตตรงที่รู้ตารางงานเอสเจนี่สิ อันนี้ขอไม่บอกว่ารู้ได้ไง แต่ที่ชัวร์ที่สุดคือรู้เป้นกลุ่มแรกเลยว่าเอสเจจะไปไหนบ้างวันนี้
จากนั้นพวกเราก็กลับโรงแรมไปวางแผนขั้นต่อไป "กูต้องตามให้ได้" ว่างั้น พวกเราเลยเช็คเอ๊าเก็บของขึ้นรถตู้กันพร้อมออกศึกเลยว่างั้น ประมาณ5โมงเช้าได้มั้งพวกเราก็เดินทางไปที่เซ็นทรัลเวิลแล้วก็ไปจองที่กางป้ายกัน จากนั้นก็ลงไปกินข้าวแล้วค่อยกลับมากางป้ายอีกที
แว้กกกกกกก เป็นทีน่าเสียดายของแฟนคลับเอสเจทุกคน คือ พอพวกเรามารอเอสเจอยู่ที่มีท(B2S)กันหมด แต่เอสเจมันไปเดินซื้อของ ทำไมถึงรู้น่ะเหรอ? หะหะ 1 มีเด็กเอสเจคนนึงไปเดินเล่นมันเห็นเอสเจเดินซื้อของอยู่กลางห้างเลย!!! 2แอบไปตีสนิทคนขับรถบัสเอสเจมา เข้าไปดูใต้ท้องรถปรากฎว่าของที่มันซื้อมาเพียบ คนขับบอกว่ามีแต่ของเล่น เหอๆ ถ่ายรุปมาด้วย อาจจะเอามาลงให้ดูกัน
พอเอสเจออกมาพวกเราก็เอ๋อกันทั้งแก๊ง อะไร? 555 ลืมปล่อยป้ายลงมาอ่าดิ อุตส่าเตี๊ยมกันมาอย่างดี เห็นคนหล่อเลยลืมซะงั้น รีบปล่อยกันแทบไม่ทัน ขอบอกว่าที่ทำป้ายมาหมดไปหลายพันนี่คุ้มอย่างแรง เพราะฮยอกแจกะชินดงชมป้ายแล้วก็ชี้ๆนิ้วมายกยิ้วให้ด้วย ขนาดไม่ใช่แฟนคลับฮยอกแจยังอยากจะละลาย
ขอบอกว่าคนหนึ่งในกลุ่มของพวกเราได้เข้ามีท ก็เจ๊เซียไงล่ะ เข้าไปแบบว่าร้องไห้อ่ะ ให้ของซองมินแล้วก็เลยโผเข้ากอดซองมิน แต่ตอนที่พี่เค้ากะลังจะผละออกนะ ซองมินเอามือมาโอบไหล่ไว้พี่แกเลยโดกอดซองมินอีกรอบ แล้วซองมินก็กอดตอบ แบบว่าแน่นมากๆ จนน่าอิกฉาเลย เหอๆ เดินมาซักพักสงสัยซีวอนจะเห็นตอนกอดซองมินล่ะมั้งเลยตบหัวเบาๆแล้วก็พูดอะไรซักอย่างเป็นการปลอบ แฮบปี้กะพี่แกมากมาย
พอมีทเสร็จทุกคนก็ไปBECกันต่อไปรอดู seedกัน พอรู้ว่าเอสเจจะไปไหน เจ๊เซียแกก็รีบหาข่าวให่ญ่เลย กะว่าเอาให้ชัวรื ลงทุนขนาดที่ว่าไปยืนฟังสต๊าฟsmมันคุยกัน ไปรอดูรถที่เอสเจจะขี่มา สุดท้ายไปรอดุรถเอสเจออก ตอนนี้แหละที่กำลังเข้าข่าย สุดยอดดดดดดดดดดด แฟนคลับนักตาม เหอๆพวกเราขับตามรถเอสเจไปจนถึงบางแสนแล้วก็เป็นรถตู้คนเดียวที่ตามเอสเจไป ตอนนั้นพวกเราคิดว่าต้องมีแต่พวกเราแน่ๆ แต่ก้มีแท็คซี่คันนึงขับตามรถของพวกเรามา ตอนแรก มันต้องเป็นแฟนคลับของทงบัง สาเหตุที่ขับตาม คิดว่ารถตู้ของเรามีแจจุงนั่งอยู่ และบนรถบัสมีเอสเจ ประมาณนั้น
พอไปถึงThe tideขอบอกว่าฮาและเสียselfกันสุดๆเลยก้ว่าได้ ตอนแรกเอสเจมันตีไปเลี้ยวเข้าโรงแรม แต่มันก็ปิดแล้วขี่รถวนวงเวียนเพื่อความแน่ใจว่าพวกเราเป็นแฟนคลับชัวร์ๆ พวกเราก็ดันเอ๋อขับตามมันไปซะอีก มันเลยจับได้ซะงั้น พอเราเลี้ยวรถเข้าโรงแรมพวกการ์ดมันก็วอบอกว่าห้านเราเช็คอินซะงั้น แลยต้องขี่รถหาทางออก ผเอิญว่าทางออกมันมีทางเดียวอ่านะ เลยต้องวนกลับมาออกทางเดิม จากที่เอสเจกะลังจะลงรถอ่ะ การ์ดมันไล่เอสเจขึ้นรถบัสเฉยเลยอ่ะ ตอนนี้แหละที่ฮาๆโคตรๆ พี่เซียบอกว่า "เฮ้ย พวกแกจงภูมิใจไว้เถอะ ชาตินี้พวกแกเคยทำให้เอสเจscreemพวกเราได้" พวกเราก้เลยฮาแตกกันเลย
พอพวกเราหาโรงแรมใหม่ได้ก็ไม่ไกลกันมาก พอจะมองเห็นกันอยู่ พวกพี่เซียเค้าก็ออกไปเดินเล่นที่ชายหาด (ข้าพเจ้าบ่อได้ไปด้วย)



'+\*/+' วันที่เอสเจพาเที่ยว เหอๆ '+\*/+'


เอสเจอาบน้ำกันแต่ก็ไม่ได้ไปดู


'+\*/+' สุดท้ายเราก็ได้หัวใจกลับคืนมา '+\*/+'


BeFor 15*17


โลกนี้ช่างหม่นหมองเมื่อไม่มีรอยยิ้มของนาย
โลกนี้ช่างเงียบเหงาเมื่อไม่มีเสียงหัวเราะของนาย
โลกนี้ช่างโหดร้ายเมื่อไม่สามารถสัมผัสได้ถึงลมหายใจของนาย
โลกนี้ช่างกว้างใหญ่เมื่อมีพรมแดนกั้นระยะทางระหว่างเราสองคน

ฮีชอล นายคือผู้ชายที่ฉันรัก ฉันพูดได้เเค่นี้ เพียงเท่านี้
และนายก็คงไม่มีวันได้รู้และเข้าใจมัน
การรักนายข้างเดียวแบบนี้โดยที่รู้ว่า "เรา" ไม่สามารถเป็นไปได้มันช่างเจ็บปวด

จริงอยู่กับการที่จะรักคนเช่นนายต้องทำใจ และทำใจ
มันช่างยากยิ่งนักกับการที่จะต้องยอมรับว่า
สิ่งเดียวที่ทำเพื่อคนที่เรารักได้นั้น คือ เพียงแค่เป็นกำลังใจ
แหละคอยมองอยู่ห่างๆ "มองอยู่ห่างๆงั้นเหรอ?"
ฉันน่ะทำได้เพียงเท่านี้ใช่มั้ย?

แม้ว่าจะอยากจับมือของนาย ยิ้มให้นาย หรือว่าบอกรักนาย
แต่มันก็ไม่มีทางสื่อถึงใจของนายได้

ฮีชอลตั้งแต่รักนายมาฉันก็มีแต่เสียน้ำตา
นั่นก็เพราะรักมาก และเหมือนว่าจะรักมากเกินไปด้วยซ้ำ
แต่ฉันก็ไม่กล้าถอยออกมาจากความรักของตัวเอง
ฉันกลัวว่าหากถอยออกมาเพียงแค่ก้าวเดียว
นายก็จะจะหลุดมือฉันไป นายก็จะจากฉันไปไกลกว่าเดิม

ทำอย่างไรได้... ไม่มีทางไหนเลย...
ได้แต่รักและคิดถึงนาย....
ฉันทำได้เพียงแค่นี้.....
แค่รัก...

คิม ฮีชอล
การที่เป็นฝ่ายรักนายข้างเดียวมันเจ็บมากเลย
นายรังเกียจผู้หญิงมาก
อันนี้ ฉันรู้

แต่ว่าฉันก็รักนายมาก
แต่มันคงไม่มากพอที่สามารถเปลี่ยนหัวใจนาย
ฉันภาวนาให้มีคนๆนั้นเกิดขึ้นบนโลกนี้
คนที่จะทำให้นายมีหัวใจจริงๆ
มีความรักที่แท้จริง

ไม่ว่าคนนั้น จะเป็นหญิงหรือชาย
ขอแค่มีใครอยู่ข้างๆนายแทนฉัน
ทำอะไรๆเพื่อนายแทนฉัน
ทำ ในสิ่งที่ฉันไม่สามารถทำได้

ทำให้นายมีหัวใจ
และรักใครสักคน

มันยากมายเลยใช่มั้ยล่ะ?
คงเป็นคำตอบว่าใช่

แต่ฮีชอล
ฉันอยากให้นายรู้ว่าครั้งหนึ่ง
มีคนคนหนึ่ง เขารักนายมาก
คนคนนั้นคือฉัน

แต่ว่าจากนี้ไป นายจะเป็นความทรงจำที่ดีของฉัน
ฉันจะพยายามตัดใจ
เพื่อที่จะไม่ทำร้ายนาย

ฉันจะพยายามทำทุกอย่าง อย่างลับๆ
แอบๆทำ เพื่อนาย

จะไม่ทำตัวประเจิดประเจ้อ
แสดงออกว่าฉันรักนายอีกแล้ว
ขอโทษจริงๆนะ
ทั้งๆที่รักมาก แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรเพื่อนายได้เลย

อย่าโกรธนะ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม
ที่ได้มาอ่านข้อความนี้
อยากให้รู้ว่าคนเขียน พิมพ์
รักฮีชอลมาก และมากกว่าอะไรทั้งหมด
แม้กระทั่งตัวเอง

ตอนนี้ความรักที่มีต่อนายจะเป็นความลับของฉัน
ที่เดียวที่ฉันจะเเสดงออก คือไดอารี่ และบล๊อคนี้
จากนี้ไป ฉันจะเป็นเด็กของเยซอง
อย่าโกรธนะ เยซอง ฮีชอล

หัวใจของฉันจะเป็นของฮีชอลตลอดไป
แต่ฉันจะพยายามไม่ให้นายรู้
จะเก็บอาการเมื่อเจอนาย
จะแสดงออกแต่กับเยซองเท่านั้น


แม้ว่าอยากจะกุมมือ ยิ้มให้ หรือบอกรัก
ฉันก้จะไม่พูดมันกับนาย
จะพยายามไม่แสดงออกว่าชอบนายมาก
บอกตามตรงว่าไม่อยากให้นายรู้ด้วยซ้ำ
ว่าคนธรรมดาๆ คนนี้ รักนาย
คิม ฮีชอล
++++

การที่ผมจะรักใครซักคนมันยากมาก
ยากตรงที่ว่าผมจะทำใจยอมรับความรู้สึกของตัวเอง
ผมชอบหลอกตัวเอง จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย
เสมอๆ